لبه: این تعیین می کند که شراب در هنگام ورود با کدام قسمت از زبان تماس می گیرد و در نتیجه بر پیشرفت تجربه مزه تأثیر می گذارد.
دهانه: لیوان های شراب به طور کلی به دو نوع طبقه بندی می شوند: درونی-مخروطی و باز-. شکل‌های مخروطی به داخل{3}}در تمرکز رایحه‌های آزاد شده از شراب مؤثرتر هستند و درک شدت و تأثیر آن‌ها را آسان‌تر می‌کنند و در عین حال بیان طعم‌های مختلف را تقویت می‌کنند. شکل‌های باز-برعکس، تاثیر معطر را ملایم می‌کنند و تشخیص ظرافت‌های ظریف درون دسته گل را آسان‌تر می‌کنند. طراحی دهانه لیوان یک فاکتور حیاتی است که در انتخاب لیوان شراب باید در نظر گرفته شود.
مقطع{0}}کاسه: اندازه مقطع{1}}کاسه سطح تماس شراب با هوا را تعیین می‌کند و در نتیجه سرعت اکسید شدن شراب را تعیین می‌کند. سرعت اکسیداسیون سریعتر، تجربه بویایی و چشایی را افزایش می دهد. برعکس، سرعت آهسته‌تر منجر به تجربه حسی ملایم‌تر و آرام‌تر می‌شود.
کاسه کمی پهن یک سرو سخاوتمندانه ویسکی را در خود جای می‌دهد و رایحه‌ها را قبل از انتشار در لبه آن متمرکز می‌کند. قطر لبه کمی کوچکتر از یک لیوان ISO است، و لبه آن نه به سمت بیرون و نه به سمت داخل مخروط است، که آن را برای طیف گسترده ای از ویسکی ها و الکل ها مناسب می کند.